/ Մաս 2/

Մի օր Ծով Ա. Ցուլը Ա. Ֆրիկացի անունով մի սևամորթի տեսավ, որն իր կնոջ հետ նավակում նստած Օձ Ա. Ձկան համար երգ էր երգում: Օձ Ա. Ձուկը բերանը բաց լսում էր: Օձ Ա. Ձուկ, Օձ Ա. Ձուկ, Չկա քեզ պես Սիրուն ձուկ:

Օձ Ա. Ձուկն այդ երգով հրապուրված՝ մի պահ մոռացել էր, որ Արևադարձ կոչվող երկրում մի բան ասում են, մի այլ բան մտածում: Նա մոտեցավ նավակին, իսկ Ա. Ֆրիկացին ճարպկորեն նետեց ուռկանն, ու մի ակնթարթում բռնեց Օձ Ա. Ձկանը: Քիչ անց Օձ Ա. Ձուկը արդեն տապակված էր ու խժռված:

Ծով Ա. Ցուլը դա որ տեսավ, սարսափեց: Նա հեռացավ, մտածելով. «Ի՜նչ սարսափելի է, կեցցենք մենք՝ բևեռցիներս, որ ոչինչ չենք մտածում, իսկ եթե մտածում ենք՝ բոլորը կարող են տեսնել մեր մտածածը»:

Բայց Ծով Ա. Ցուլն անմիջապես չվերադարձավ Բևեռ: Գուցե՞ ծուլությունն էր պատճառը. կամ էլ նրան դուր էր գալիս չկարդացվող մտքեր ունենալը:

Այսպես, Ծով Ա. Ցուլը մնաց Արևադարձ կոչվող երկրում և ընտելացավ այդ երկրի սովորություններին:

Մտածելը անսպասելի պտուղներ տվեց:

Ծով Ա. Ցուլը սկսեց շատ խորիմաստ բաներ մտածել, ասենք. «Ո՞վ ենք մենք: Որտեղի՞ց ենք գալիս: Ո՞ւր ենք գնում»:

Ահա և պատասխանները. «Մենք ծովացուլեր ենք: Գալիս ենք բևեռից: Կանք, որովհետև մեզ ստեղծել է մի էակ, որը հսկայական ծովացուլի է նման: Վերջիվերջո կհեռանանք Արևադարձ կոչվող այս կեղծ երկրից և կվերադառնանք ազնիվ ու ճշմարիտ Բևեռ»: Իվերջո Ծով Ա. Ցուլը ձանձրացավ մի բան մտածել, բայց ուրիշ բան անելուց և մի գեղեցիկ օր վերադարձավ Բևեռ: «Այո՜, չմտածել, անգործ ու անհոգ ապրել գոնե մի միլիոն տարի»,- երազում էր նա:

Մի անգամ Բևեռում, իր հին սառցակտորին թիկնած, Ծով Ա. Ցուլն զգաց, որ մտածելն արդեն սովորություն է դարձել, և ինքը չի կարողանում չմտածել:

Դժբախտաբար բոլոր մտքերն անմիջապես հայտնվում էին գլխավերևում՝ պսպղուն ու թափանցիկ սառցալուլաներով գրված: Խեղճ Ծով Ա. Ցուլի բարեկամներն սկսեցին նրանից փախչել: Նա էլ սկսեց վատ բաներ մտածել նրանց մասին: Այդ մտքերը վատ խոսքերով սառցալուլաներ դարձան…

Շուտով Ծով Ա. Ցուլը մեն-մենակ մնաց իր սառցակտորի վրա:

Այդ ժամանակներից շա՜տ-շա՜տ տարիներ են անցել: Բևեռում ջերմաստիճանը բարձրացել է: Մտքերն այլևս չեն սառչում և դարձել են անտեսանելի: Բայց Ծով Ա. Ցուլը դարձյալ մենակ է ապրում: Իր սառցակտորին պառկած՝ նա անվերջ մտածում է: Ի՞նչ է մտածում:

Ի՞նչ իմանաս:

Հարցեր և առաջադրանքներ

1. Պատմի՛ր այս պատմության Ծով Ա. Ցուլի մասին:
   ա. երբ նա Բևեռում էր ապրում նա չեր մտածում որովհետև նա գիտեր, որ նրա մըքերը կերևան:
   բ. երբ նա Արևադարձում էր ապրում նա հանգիստ մտածում էր:
2. Ի՞նչ ես կարծում, լա՞վ է, երբ մարդիկ կարողանում են կարդալ քո մտքերը:

Ես կարծում եմ, որ դա վատ միտք որովհետև եթե մտքերը երևաին մարդիկ չեն կարողանա անակնկալ անել մեկը մյուսին:

• Ի՞նչ խորհուրդ կտաս՝
  ա. Բևեռի բնակիչներին
  բ. Արևադարձի բնակիչներին

Բևվեռի բնակիչներին ես խորհուրդ եմ տալիս, որ նրանք չգնան Արևադարձ որպիզի նրանք սովոր չլինեն մտածելուն:  

Իսկ Արևադարձի բնակիչներին խորհուրդ եմ տալիս, որ նրանք լինեն հավատարիմ ընկերներ:

• Գտի՛ր «կրկնվող» բառը։
  Արևադարձ, արևայրուք, արևային, արևոտ, արևածաղիկ, արևածագ:

Այստեղ կրկնվող բառը դա «Արև» բառն է:

• Գտի՛ր տրված բառերի հոմանիշները.
  սիրուն —գեղեցիկ
  ակնթարթ —պահ
  հսկա —մեծ
  անմիջապես —շտապ
  արև —արեգակ, արփի
• Հորինի՛ր.
  «Միլիոն տարի մեզանից հետո»

Եթե միլիոն տարի մեզանից հետո անցնի.

1. Ամեն ինչ կդառնա ավելի էլէկտրոնային և ավելի հարմար օրինակ,

մարդիկ կկարողանան ակնոցներով խոսել իրենց ընկերների հետ:

• Տաք երկրներում սառը եղանակ կլինի, իսկ տաք երկրներում սառը եղանակ կլինի:
  • Երևանը կդառնա մեկ միլիոն երկու հազար ութ հարյուր յոթ տարեկան:
  • Կլինեն մեծ անծանոթ նոր կենդանիներ և բույսեր:
  • Կառաջանան նոր մեծ և արագ օվկյանոսներ և ծովեր: